Revolutie

Steeds meer mensen beseffen dat er op een groot aantal terreinen een radicale verandering nodig is. Het woord revolutie valt steeds vaker. Het woord heeft echter wel zijn klassieke betekenis verloren. De kans dat het volk zich keert tegen een reactionaire heersende klasse lijkt mij miniem. Allemaal hebben wij simpelweg te veel te verliezen en daardoor is het niet erg aantrekkelijk om in opstand te komen.

Opvallend vind ik het dat politieke partijen tegenwoordig geen fora meer zijn om onze zorgen te uiten. Politici weten de problemen zelfs niet eens te benoemen. In feite is dit ook onmogelijk; iedere partij wordt binnen het huidige systeem ‘gedwongen’ te beloven dat de toekomst beter zal worden, omdat niemand gaat stemmen op een partij die zegt dat iedereen in Nederland overconsumeert en dat wij allemaal drastisch minder natuurlijke hulpbronnen moeten gaan verslinden. De meeste politici ontwijken dus de kern. Zij zagen de financiële crisis niet aankomen en ontlopen ook nu weer de grote vragen zoals de duurzaamheid van economische groei, geldcreatie door commerciële banken, onbeperkt privaat eigendom en overconsumptie. Vanuit de politiek zal de verandering niet komen. We moeten het zelf doen. Jiddu Krishnamurti (1895-1986) omschrijft in het boek Waar zijn wij in hemelsnaam mee bezig? de noodzakelijke revolutie als volgt:

“Een nieuwe samenleving, een nieuwe orde kan niet door een ander in het leven geroepen worden, die zul je zelf moeten scheppen. Een op een denkbeeld gebaseerde omwenteling is helemaal geen omwenteling. De ware revolutie ontstaat innerlijk en zo’n revolutie wordt niet tot stand gebracht door voor de werkelijkheid weg te lopen; nee, die ontstaat alleen als je inzicht hebt in je menselijke verhoudingen, in je dagelijkse bezigheden, in de manier waarop je je gedraagt, de manier waarop je denkt, de manier waarop je spreekt, in je houding tegenover je naaste, jegens je vrouw, jegens je man, jegens je kinderen. Zonder inzicht in jezelf zal alles, wat je ook onderneemt, hoever je je misschien ook aan alles onttrekt, alleen maar meer ellende, meer oorlogen en meer vernietiging teweegbrengen.”

En:

“Afbreken is nodig om achter de waarheid te komen. De echte omwenteling is de innerlijke; door die omwenteling zie je de dingen helder – namelijk door liefde. In die geestestoestand vereenzelvig je je niet met wat dan ook.”

Velen denkers hebben in de geschiedenis van de mensheid gesteld dat  de ware revolutie een verandering van de menselijke geest is. Of dit kan weet ik niet. Dat het nodig is, weet ik wel. Dit is de patstelling waarin wij ons allemaal bevinden. Toch?

Regeerakkoord getuigt van intellectuele luiheid en lafheid

Vanmorgen heb ik het regeerakkoord doorgebladerd en gisteren heb ik 97% Owned bekeken. Wat ’n verschil. De documentaire 97% Owned  is een sterke analyse waarin wordt aangetoond dat democratische controle over de geldcreatie en allocatie noodzakelijk is om de financiële, ecologische en sociale crisis op te lossen. Zonder verandering, blijven we doormodderen, blijft geld van mensen naar banken en hun aandeelhouders stromen en blijven we geld creëren voor onduurzame productie. Het kan gelukkig anders. Het is mogelijk geldcreatie en bankieren te scheiden. Democratisch kan worden besloten hoeveel nieuw geld er voor welke productiesectoren komt.

Vreemd genoeg bespreken politici en zelfs zogenaamde topeconomen dit nauwelijks. Ik zie hen vaak publiekelijk falen als zij praten over het geldsysteem en de economie. Hun oude kennis voldoet niet langer. Zij begrijpen niet waar geld vandaan komt. En omdat zij dit niet begrijpen, verkondigen zij voortdurend onwaarheden. Het logische gevolg is dat bijna geen enkele Nederlander snapt hoe het geldsysteem werkt. Weet u dat 95-98% van het geld in westerse landen tegenwoordig digitaal is en dat dit geld door banken uit het niets gecreëerd is?

Zolang zo velen niet weten hoe digitale geldcreatie werkt, kunnen wij de crises niet oplossen. In het regeerakkoord komen de woorden geldcreatie en geldschepping zelfs helemaal niet voor. Dit getuigt van intellectuele luiheid en lafheid van onze democratisch gekozen politici. Geldcreatie wordt totaal genegeerd, terwijl dit onderwerp begin 21ste eeuw het belangrijkste economische, sociale en politiek vraagstuk is. Wie regeert over ons geld: de democratie of commerciële banken?

Great talk by Sony Kapoor

This is a great lecture by the Managing Director of Re-define Sony Kapoor. He states that on the on hand money and finance have brought world society to the next level and that on the other hand the nature and dynamics of today’s world financial system brought and still brings world society into danger. When Lehman Brothers collapsed, nobody knew what was going on, because there was (and still is) a complete lack of transparancy. Kapoor states that the financial system is still fragile due to its exposure and vulnerability to global events. He examines that the current financial system is characterised by an increased number and ease of financial transactions: just-in-time-management has become commonplace within finance. But we must not forget that there is one big differences between manufacturing and finance:  finance has no logic of time. Nowadays we can move money within miliseconds around the globe and this is one of the main reasons for instability. Kapoor makes a powerful comparison with the traffic: we need traffic lights, speed controls and smaller cars to get back in control of the financial system.

Dollars en democratie

Over iets meer dan twee maanden, op 6 november 2012 om precies te zijn, gaan de Amerikanen weer naar de stembus. Zoals altijd spelen dollars een grote rol in de verkiezingsstrijd. Sterker nog, door het grotendeels  opheffen van beperkingen om geld in te zamelen voor campagnes zal er dit jaar naar verwachting zes keer meer geld worden uitgegeven dan in 2008. Wall Street, grote oliebedrijven, miljardairs en vakbonden dragen allemaal hun steentje bij. Bovenstaande Fault Line documentaire met de titel Conventions 2012: The Price of the Party laat zien hoe nauw de Amerikaanse politiek en het Amerikaanse bedrijfsleven met elkaar verbonden zijn. Beide partijen laten zich leiden door het geld.

Anderzijds wordt de roep om radicale verandering ook in de V.S. steeds groter. In The Story of Citizens United v. FEC (onderstaand filmpje) wordt gesteld dat 85% van de Amerikanen vindt dat het bedrijfsleven een te grote invloed heeft op de democratie. Tevens wordt een alternatieve route getoond. Vooralsnog lijken dollars het echter nog te winnen van de democratie.  De grote vraag is wanneer deze vicieuze cirkel van steeds meer dollars wordt doorbroken en werkelijke verandering wordt gerealiseerd. Het moet (en kan) anders. Be part of it. Check de filmpjes.

Wat is echt? En wat satire?

Fietsend door Vinkeveen stuitte ik gisteren op een bord in de kleuren van de VVD met de tekst “Handen uit de mouwen in plaats van hand ophouden”. Ik waande mij even in een sketch van Van Kooten & De Bie. Ik dacht aan satire. Even later begon ik te twijfelen. Thuis aangekomen besloot ik te googelen. Het resultaat treft u in onderstaande slide show. Mijn dank gaat uit naar de VVD, de jonge socialisten en andere grappenmakers. Echt en satire zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Zegt dit iets over het niveau van de satire of over de VVD?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.